ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΙΣΠΑΝΙΚΩΝ - ΙΣΠΑΝΙΚΗ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ - ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ


  Η πρότασή μου για τη νέα εκπαιδευτική σεζόν. Οι γνώσεις είναι δύναμη. Ξεκινάμε, λοιπόν, με την εκμάθηση μιας γλώσσας που έχει αρχίσει να μπαίνει δυνατά στις ζωές μας. Ιδιαίτερα μαθήματα από τους καλύτερους, μεταφράσεις και συνεδρίες εκ του σύνεγγυς ή και μέσω διαδικτύου (skype). Προσφορές και εκπτώσεις. Το μάθημα γνωριμίας δωρεάν. Η σωστή εκμάθηση και οι γερές βάσεις είναι εγγύηση! Καλό ξεκίνημα!

posted under | 0 Comments

Η μέρα που γιορτάζει ο κόσμος σου

"Μόνο με την καρδιά μπορεί κάποιος να δει σωστά – την ουσία δεν μπορούν να τη δουν τα μάτια"


 Σήμερα γιορτάζει ο κόσμος μου. Ένας κόσμος μικροσκοπικός, μα συνάμα τόσο σπουδαίος, όπως ο πλανήτης του μικρού Πρίγκιπα. Ένας κόσμος πάνω στον οποίον έχει ανθίσει ένα  υπερήφανο και μοναδικό σε ομορφιά, τριαντάφυλλο. Όλα όσα υπάρχουν στον πλανήτη αυτόν είναι τόσο δυσεύρετα, όμως περικλείουν όλα αυτά που, από παιδί, αποζητούσα: Αγάπη, ευσπλαχνία, τρυφερότητα, έρωτα, ελπίδα, πίση. Αχ πίστη μου, μια που σ' ανέφερα, άκου αυτό...
 Το τριαντάφυλλό μου έγινε σήμερα 25 ετών. Το αγαπώ όσο τίποτ' άλλο. Ζω γι' αυτό. Το ποτίζω κάθε μέρα, αλλά κάποιες φορές, ίσως, περισσότερο απ' όσο θα 'πρεπε και τότε τα φυλλαράκια του πέφτουν από τις άκρες του τρυφερού βλαστού του, στροβιλίζονται και στιβάζονται άτακτα πάνω στο χώμα. Άλλες φορές, όταν το νεράκι είναι λιγότερο, ο μίσχος του λυγάει εξασθενημένος. Συχνά χαϊδεύω τα μεταξένια ροδοπέταλά του, όμως σε ορισμένες περιστάσεις η δύναμή μου με εγκαταλείπει και το άγγιγμά μου είναι τόσο απαλό που δεν το αισθάνεται... Τότε μαραζώνει. 
 Άλλοτε, πάλι, το άγγιγμά μου είναι τόσο δυνατό που το καημένο πονάει κι αμέσως, μου απομακρύνεται. Μακάρι να μπορούσα να περιποιηθώ τέλεια  το μοναδικό λουλούδι μου. Μακάρι να γνώριζα πώς! Δεν είχα ποτέ άλλοτε το δικό μου κόσμο, ούτε αγάπη για να την ποτίσω και να ανθίσει για χάρη μου. Άκου με, πίστη, λοιπόν και μη με εγκαταλείπεις. Σήμερα γιορτάζει ο κόσμος μου. Πλανιέται η αγάπη. Αχ αγάπη μου, μια που σ' ανέφερα, άκου αυτό...
 Σε ευχαριστώ που πέταξες ανθούς για μένα, τριαντάφυλλό μου. Εύχομαι να θελήσεις να γείρεις στον ώμο μου κι εγώ θα αποτινάξω κάθε κακό για να νιώσεις ασφάλεια και γαλήνη. Σήμερα έχεις γενέθλια μοναδικό μου λουλούδι. Σου χαρίζω τα μικρά κομματάκια μου που κόπηκαν σε μικρότερα, όταν σε μάρανα, για να τα ενώσεις. Λένε "σ' αγαπώ". 
 Σήμερα γιορτάζει ο κόσμος μου. Τον ευχαριστώ που με περικλείει και που μπορώ να υπάρχω σ' αυτόν.

Χρόνια πολλά τριάνταφυλλό μου!

"HILO": Μια αφυπνιστική ταινία κινουμένων σχεδίων... έρχεται σύντομα!

"Hilo" (μτφ "Νήμα")

     Μια επίκαιρη ταινία κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους μόνο για μεγάλους.

 Κείμενα: Χρυσούλα Μολογιάννη
Σκηνοθεσία: Γιάννης Τσιτσώνης
Μουσική: Ραλλία Χρηστίδου


Δείτε το teaser trailer:

                                      

 Σε μια εποχή που η αξιοπρεπής επιβίωση και η ανθρωπιά δοκιμάζονται σε παγκόσμιο επίπεδο υπό τα πυρά ενός ψυχρού οικονομικού πολέμου, τρεις νέοι άνθρωποι που προβληματίζονται στέλνουν μήνυμα αλληλεγγύης συμπράττοντας στη δημιουργία μιας αφυπνιστικής ταινίας κινουμένων σχεδίων μόνο για μεγάλους.


Υπόθεση Ταινίας:
Ένα 14χρονο αγροτόπαιδο της Ισπανικής επαρχίας του 1930 είναι ο ήρωας αυτής της ιστορίας. Ο Ισπανοεβραίος Ααρών ήταν ένα χαρισματικό αγόρι που βίωσε από πολύ νωρίς την οικογενειακή απώλεια, τη φτώχεια και το ξέσπασμα μιας ιστορικής επανάστασης στην πατρίδα του. Εν μέσω κοινωνικού χάους και σε καιρούς που οι καταπιεσμένοι εργάτες και αγρότες της Ισπανίας πολεμούσαν μέχρις εσχάτων για να εξοβελίσουν τους στρατούς φιλόδοξων ηγετών από τη γη τους, αυτό που τελικά άλλαξε ολάκερη τη ζωή του μικρού Ααρών ήταν ένα επαναστατικό σύνθημα που ο ίδιος έγραψε θαρραλέα στην επιφάνεια κάποιου τοίχου κατά τη διάρκεια μιας σκληρής οδομαχίας μεταξύ Ισπανών πατριωτών και φασιστών…

"ΜΠΡΟΣ ΣΕ ΜΙΑ ΜΗΧΑΝΗ ΠΟΥ ΓΚΡΕΜΙΖΕΙ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΣΟΥ, Η ΣΙΩΠΗ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΕΓΚΛΗΜΑ."

Ο κεντρικός χαρακτήρας του έργου και η αλληγορία του:
Ένα ορφανό αγόρι είναι εκείνο που βιώνει την οικονομική εξαθλίωση, την κοινωνική κρίση και τη φασιστική βία στις μέρες του ξεσπάσματος του Ισπανικού Εμφυλίου. Το μικρό φως, ο λύχνος της ελπίδας, δηλαδή, μέσα στο σκοτάδι της απανθρωπιάς, δεν είναι παρά ένα παιδί. Tο νεαρό της ηλικίας του όμως δεν κάνει τον χαρακτήρα του έργου λιγότερο σοφό ή ικανό... τουναντίον. Άλλωστε αν εμείς οι μεγάλοι θέλουμε να προστατεύσουμε στο μέλλον τα παιδιά μας και τα παιδιά όλου το κόσμου, τότε πρέπει να μάθουμε απ' αυτά. Συνάμα, πίσω από το πρόσωπο του μικρού-μεγάλου ήρωα κρύβεται κάθε άνθρωπος που με τα- ήσυχα πλην ισχυρά- πνευματικά όπλα του δίνει τεράστιους, ιστορικούς αγώνες αλλά και μικρούς, καθημερινούς, ώστε να ζήσει μια καλύτερη ζωή.


Ιστοσελίδα ταινίας: http://www.hilothemovie.uk/ 

posted under | 3 Comments

"Μικροί" άνδρες, "μικρά"... λόγια


"Η απανθρωπιά του ανθρώπου προς άνθρωπο δεν είναι η τελευταία λέξη.
Η αλήθεια βρίσκεται βαθύτερα. Βρίσκεται στην οικονομική σκλαβιά, στην άγρια πάλη
για ένα ψίχουλο που έχει μετατρέψει την ανθρωπότητα σε λύκους και σε πρόβατα." (Αλεξάντερ Μπέρκμαν)



 Το σχέδιο της Γερμανίας για κατάληψη της Ελλάδος γνωστοποιήθηκε επίσημα το 1940 με την έκδοση των κατά σειρά "Νο 18 & 20 Οδηγιών Επιχειρήσεων" του Χίτλερ που καθόριζαν την επιχείρηση "Μαρίτα" μιας πολεμικής εκστρατείας, δηλαδή, κατά της Ηπειρωτικής Ελλάδος και των νησιών του Αιγαίου. Οι Γερμανοί επιτέθηκαν αρχικά στις ελληνικές θέσεις στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη κι έτσι ο Ελληνογερμανικός πόλεμος ξεκίνησε στις 6 Απριλίου 1941... αλλά ως φαίνεται δεν τελείωσε ποτέ.

Αθήνα, Φλεβάρης 2015

 Δεν μπορώ να γνωρίζω πότε ακριβώς και ποιος θα είναι ο γενναίος που θα σώσει την ένδοξη ιστορία των Ελλήνων και που θα μας τραβήξει από το βαθύ πηγάδι του σκοταδισμού, της τρομοκρατίας και της χρεοκοπίας, ήτοι, του ύψιστου φόβου  αυτού του αδιάκοπου οικονομικού πολέμου. Περαιτέρω, δεν μπορώ να γνωρίζω αν ο γενναίος είναι ένας, αν είναι πολλοί ή αν είμαστε όλοι μας! Αυτό που γνωρίζω όμως είναι πως κάποιοι πρόγονοί μας έχουν βιώσει, αν είναι δυνατόν, ακόμα μεγαλύτερες δυσμένειες από τις σημερινές. Πριν από 75 έτη και κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ελλάδα δεν είχε να αντιμετωπίσει μόνο την υπερφιλόδοξη Γερμανία αλλά και την Ιταλία, τη Βουλγαρία και την Αλβανία. Και για τους κακεντρεχείς ή τους ανθέλληνες που θα σχολιάσουν πως "ο ελληνικός λαός δεν ήταν πως διέθετε ψυχή, απλά δεν είχε άλλη επιλογή παρά να αγωνισθεί" να υπενθυμήσω πως η Ελλάδα και τότε ήταν πολύ κατώτερη σε πολεμικό εξοπλισμό, εφόδια, τρόφιμα και φυσικά σε οικονομική ισχύ. Εντούτοις, οι Έλληνες αντιστάθηκαν για 219 μέρες ενώ η ισχυρότατη Γαλλία μόνο για 43, το Βέλγιο αντιστάθηκε για 18 μέρες, η Ολλανδία 4 ημέρες ενώ η Δανία παραδόθηκε αμέσως. Για το Δανό βασιλιά, μάλιστα, αξίζει να σημειώσω, πως σε ένδειξη υποταγής παρέδωσε έως και το στέμμα του στον μοτοσικλετιστή του Χίτλερ που έφερε την αίτηση του δικτάτωρα για διέλευση των ναζιστικών στρατευμάτων στη χώρα του! 
 Ανιλαμβανόμαστε πολύ καλά, λοιπόν, πως άλλο πράγμα είναι το ξύπνημα του ενστίκτου της προσωπικής επιβίωσης, άλλο το "φοβάμαι και γίνομαι μαλιστάνθρωπος" και άλλο το "μάχομαι και αντιστέκομαι μέχρι τελευταίας ρανίδος κατά συνείδηση, όχι για να σώσω το τομάρι μου αλλά τον λαό μου". Και για να μιλήσουμε με νούμερα, έτσι όπως έχουν καταγραφεί στα αιματηρά κιτάπια της ιστορίας μας, αξίζει να παρατηρήσουμε τις συνολικές απώλειες σε ποσοστό επί των πληθυσμών κατά τη διετία 1940-41:

  1. Ελλάς: 10%
  2. Ολλανδία: 2,2%
  3. Γαλλία: 2%
  4. Βέλγιο: 1,5%

 Εν κατακλείδι, αυτή η πατημασιά περιστεριού στο χάρτη με τ' όνομα Ελλάς, δίχως μέσα και αρωγή, αλλά με διαρκή παρακώληση και δολιοφθορές από "επιτήδειους, ουδέτερους φίλους" αντιστάθηκε προτάσσοντας το στήθος της στο θηρίο χάνοντας το 10% του πληθυσμού της (περίπου 750000)...

 Θα μου πείτε "όλα αυτά τα πράξαμε στον προηγούμενο πόλεμο, σήμερα ποιοι είμαστε;"

 Σήμερα είμαστε λαμόγια, αφερέγγυοι, επαίσχυντοι, μπαταχτσήδες χωρίς πιστοληπτική ικανότητα. Είμαστε τεμπέληδες και ας δουλεύουμε περισσότερες ώρες από οποιονδήποτε άλλον μέσο εργαζόμενο στην Ευρώπη - ακόμα περισσότερο και από τους εργασιομανείς Αμερικανούς- σύμφωνα με έρευνες του ΟΟΣΑ. Φοροδιαφεύγουμε, ενώ έχουμε ξεπουλήσει τα νοικοκυριά μας για να αντεπεξέλθουμε στις καταβολές των γνωστών χαρατσιών. Πηδάμε από παράθυρα γιατί είμαστε άψυχοι και διεφθαρμένοι. Μας ζητάται να μειώσουμε τους μισθούς την ώρα που ο μέσος όρος μισθού στη χώρα μας είναι 25.467 δολάρια (και με δυσανάλογα ακριβό κόστος διαβίωσης) ενώ στη Γερμανία το ποσό αυτό φτάνει τα 45.287 δολάρια.

Για όλα τα παραπάνω, λοιπόν, εμείς οι Έλληνες είμαστε, προφανώς, απλά αυτό που λένε οι Γερμανοί χρυσοκράτορες ότι είμαστε... Αξιολύπητοι! Μιας και μόνο ο δικός τους λόγος είναι ένα αδιαμφισβήτητο και αδιάφθορο συμβόλαιο.



"Λυπάμαι τους Έλληνες." - Β. Σόιμπλε


 Είναι το λιγότερο υποκριτικό να σε βρίζουν εφημερίδες που λίγο αργότερα αγοράζουν ελληνικά ομόλογα και να σε κατακρίνουν λαοί  που το δικό τους χρέος κακού πολέμου είναι διπλάσιο από το δικό μας. Μετά ταυτά, βεβαίως, δικαιούμαστε να κάνουμε κι εμείς μια σύγκριση μεταξύ των Γερμανών του τότε και των Γερμανών του τώρα. Διαβάστε, λοιπόν, παρακάτω τι είχε πει για τους Έλληνες κατά τον Β' Π.Π ο ίδιος ο Χίτλερ:


"Χάριν της ιστορικής αλήθειας οφείλω να διαπιστώσω ότι μόνον οι Έλληνες, εξ' όλων των αντιπάλων, πολέμησαν με παράτολμο θάρρος και ύψιστη περιφρόνηση προς το θάνατο..." 
Α. Χίτλερ, 4/5/1941 (Δήλωση στο Ράιχσταγκ)


 Και για να μην παρεξηγούμαι, δίχως να τίθεμαι υπέρ κανενός ναζιστικού καθεστώτος- αλλά συμπεραίνω έχοντας μελετήσει τις πολιτικές τακτικές μεγάλων αρχηγών- ο ισχυρός ηγέτης δύναται να παραδεχθεί ακόμα και τον χειρότερο εχθρό του. Ο ευφυής ιεροφάντης της πολιτικής δεν υποτιμά ποτέ κανέναν από αντίδραση και ψυχικό μένος. Εν αντιθέσει, "μικροί" άνδρες, "μικρά" λόγια!


* Ευχαριστώ το TROMAKTIKO για την αναδημοσίευση

Το δέντρο της αλληλεγγύης φύεται στην πλατεία Συντάγματος

Φωτογραφία τραβημένη από τη συντάκτρια την 13η Ιούνη 2014, στις 16:00 μμ
Παρατηρήστε προσεχτικά τον κορμό του δέντρου που φαίνεται σα να είναι δεμένο σε δυο κόμπους. Ο κάτω κόμπος του μοιάζει με ανθρώπινη αγκαλιά ενώ ο ψηλός κόμπος με δυο χέρια ενωμένα. Απίστευτο μήνυμα ανθρωπιάς κι αλληλεγγύης από τη μητέρα φύση. Το δέντρο αυτό μάλιστα, που σίγουρα θα έχετε προσπεράσει δίχως να του δώσετε ιδιαίτερη σημασία, δεσπόζει στην πλατεία Συντάγματος... 

Αναδημοσιευμένο και από το TROMAKTIKO! 

posted under | 0 Comments

Άνθρωπε χτίσε!



 Τα αγαθά της ζωής μας δίνονται για να τα αξιοποιήσουμε προς όφελος όλων και όχι για να τα αφήνουμε ανεκμετάλλευτα, να τα χρησιμοποιούμε με πονηρή ή επιβλαβή σκοπιμότητα ή έστω να τα φυλάμε διότι φοβόμαστε μην τα χάσουμε. Βρείτε τις προσωπικές δυνατότητές σας και αξιοποιήστε τις!... Καθώς καμιά σημασία δεν έχει πόσο αξιόπιστο και δυνατό αμάξι διαθέτω αν δεν ξέρω να το οδηγώ. Καθώς καμιά χρησιμότητα δεν έχει από μόνο του ένα ωμό ζυμάρι αν δεν πλαστεί σε αφράτο καρβέλι και κανένα οικοδομικό υλικό δεν έχει αξία αν δεν χτιστεί!
 Δεν είναι τυχαίο γιατί ολάκερη η Ελλάδα "κατεδαφίζεται"... Κατεδαφίζεται όχι διότι δεν έχει καλή πέτρα, τσιμέντο, ξύλο, χώμα ή νερό αλλά διότι δεν έχει εργάτες με διάθεση να χτίσουν!

Δεν την έχεις "ακούσει" α λα ελληνικά; Τρέλανέ μας!


 Αν δεν παινέψεις το πλάκωμα θα πέσει να σε σπιτώσει!


Όποιος δεν έχει βιώσει την παρακμή του ανεκπλήρωτου έρωτα να σηκώσει τώρα το δεξί του πόδι και να τυλίξει τον αστράγαλό του γύρω από το σβέρκο του. Και το γράφω αυτό με την απόλυτη βεβαιότητα πως δε θα υποβάλλω κανέναν άνθρωπο σε τέτοια επίπονη, ακροβατική δοκιμασία μιας και όλοι μας έχουμε κατά καιρούς δαγκώσει μια λαμαρίνα από'δω μέχρι τη μακρινή Μασαχουσέτη. Αρχίζοντας, μάλιστα, από την ηλικία του "Winston και αναρχία" μέχρι την ημέρα που θα χτυπάς τη μπριζόλα με το μπρόκολο στο μούλτι (γιατί απλά μ'ένα απροσδόκητο φτέρνισμα σου έφυγε η μασέλα απ'το παράθυρο)  σαράντα κατασκευαστές ανοξείδωτων γκιογκιό διατείνονται πως η ελπίδα να βιώσουμε τον απόλυτο έρωτα δε σταματά να υφίσταται ποτέ. Ναι, καλά διάβασες. Τι είπες; Δε σου έχει τύχει; Λοιπόν, αν είσαι ή  τρολ με τέσσερα μάτια ή ανέραστη  ρέγγα από τη Σουηδία, άρων το pretty bra σου και βουρ στον γαλαξία της Μπαρμπαρέλλα για να σεξουαλιστείς μιαν ιδέα μπας και συνενοηθούμε! Εδώ παιδί μου είναι Ελλάδα και όταν οι  Ελληνάρες ερωτεύονται τρελαίνονται. Καταναλώνουν λίτρα ρακοειδών,  μεζεδοποικιλίες σε μεγέθη διαστημόπλοιου, τσικολάτες, φοφίκο, τυροσούζες, τα άπαντα της Αργυρούς Μπαρμπαρίγου και πάει λέγοντας μετά δακρύων από'δω μέχρι την επόμενη Ολυμπιάδα.
Το θέμα μας λοιπόν είναι ότι ο γηγενής πόνος είναι πληθωρικός και ψυχοβγάλτης. Ότι καθώς θρηνούμε τον έρωτα που χάσαμε ή τη ζωή που δε ζήσαμε με το έξοχο άλλο μισό μας, έχουμε συνολικά γεμίσει μια δεξαμενή από ουίσκυ τύπου "η μπόμπα του Φαρούκ" και δυο κάδους κλαμένα μυξομάντηλα, αλλά και πάλι ποιος μετράει; Το φλέγον ζήτημα δεν είναι το μέτρημα αλλά το ότι δεν υγιαίνει η ελληνική ψυχάρα με μια τζούρα κοκτέιλ Cosmopolitan και δύο σφίχτες στο όρθιο μαντάμ!  Τα γράφω αυτά τώρα διότι εκνευρίστηκα συγκρίνοντας την εγχώρια πραγματικότητα με την άλλην την αμερικανική παπαρδέλα... ξέρετε για ποια λέω...  για 'κείνη τη σειρά με τη μίσιζ φάσιον άικον που γεννήθηκε μ'ένα διδακτορικό στην DE FUCKTO, την κυρία Κάρυ Μπράντσο με το λιγνό το μπράτσο! Ε, ναι, λοιπόν, κυρία νεοϋορκέζα "Πόδια Μακαρόνι" σας αγαπώ, σας εκτιμώ, αλλά... Αλλά! Τι είναι αυτά τα πράματα που αρθρογραφείτε; Δεν έχετε πάρει χαμπάρι ότι αυτό που ζούμε καθημερινά δεν είναι "Σεξ 'ν δε σίτι" αλλά "Α! Α! Α! Ααααα...γαμία μες στο σπίτι"; Και πως η σωστή η πονεμένη καρδιά δε συνέρχεται με γλασαρισμένα κάπκεϊκς  αλλά με αναπαράσταση αρχαίας τραγωδίας εφόσον ο θρήνος του Έλληνα δεν είναι παρά μια αληθινή τραγωδία καθώς: έχει διάρκεια, περιλαμβάνει ολοκληρωμένες πράξεις (ανομολόγητης αναξιοπρέπειας), ποιητικό λόγο με λυρισμό και χορό (δακρύβρεχτο αλώνισμα σε κλάμπια, πίστες, ρεμπετάδικα, μουσικές σκηνές) και απώτερο στόχο έχει να προκαλέσει τη συμπάθεια του θεατή! Αυτό.-

posted under | 2 Comments
Παλαιότερες αναρτήσεις

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΙΣΠΑΝΙΚΩΝ - ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΙΣΠΑΝΙΚΩΝ - ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ
Ιδιαίτερα μαθήματα Ισπανικής γλώσσας και πολιτισμού. Συνεδρίες και από το διαδίκτυο (skype). Μεταφράσεις. Το πρώτο μάθημα δωρεάν. Εκπτώσεις & προσφορές!
Copyright © 2007. Από το Blogger.

Πολιτισμός Πολίτης

Πολιτισμός Πολίτης
Πολιτιστικό ηλεκτρονικό περιοδικό των Εκδόσεων Περίπλους

Το τέρας των ειδήσεων

Το τέρας των ειδήσεων
www.newsbeast.gr

Περί φίλου και... φτερού

Περί φίλου και... φτερού
Συντάκτρια: Χρυσούλα Μολογιάννη. E-mail: mologianni@gmail.com

ΕΡΓΟΓΡΑΦΙΑ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ

Παρακάτω αναφέρονται όλα τα εκδομένα βιβλία, τα σενάρια ταινιών, οι στίχοι και τα ποιήματα της Χρυσούλας Μολογιάννη

Recent Comments